SUNUM 12: ÇAKIL TAŞLARI, BOŞ VER

SUNUM 12: Merhabalar... “Çakıl Taşları” ve “Boş Ver” adlı şiirlerimin yasal korumaları yaptırılmıştır.

 

 

/ÇAKIL TAŞLARI

 

Çıkmaz sokağa hapsedilmiş, çakıl taşlarıyız biz;

Yere sağlam basarız ve rüzgârlara savrulmayız.

Aslına sadık, sadece biraz kırık taşlarız biz...

 

Pisliklerini atsalar da hiç leke tutmayız biz;

Rahmet yağar üstümüze, hep onurla arınırız;

Pırıl-pırıl ve billur, asil çakıl taşlarıyız biz...

 

Bir'liği zikrederiz, bağımsızlık hep düsturumuz;

Ne kadar yosun tutsak da ansızın fırlar-taşlarız;

Şerefine düşkün, biraz kırık-asil taşlarız biz...

                                                                                                                             

                                                                                       Hasan ER/

-------------------------------------------------------------------------------------------

 

/BOŞ VER

“Hışt !” dedi düşümde, koru yaprakları;

Gözlerim kıynaşık, dinledim onları…

“Hışt-hışt boş ver !” dedi, tekrar canlandırdı;

Cılız kalmış-kurumuş fidanlarımı

Ve öksüz-yetim kalmış sevinçlerimi…

 

Düşümde gördüm gölgemi, “boş ver !” dedi.

Gündüz vakti dertleştim, döktüm içimi;

Önce kısa, sonra uzun sözler etti…                    

Uyku vakti; usulca zihnimde gezdi

    Ve tüm evrenle de bütünleşti, sanki…        

 

                                                                                       Hasan ER/

Kıynaşık: Hafifçe aralık.


Tekrar görüşmek üzere...

 

 

 

                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                                    

 

SUNUM 7 : PAŞABAHÇE'DE YAZLIK SİNEMA

SUNUM 7: Merhabalar... Sizlerle, yasal korumasını yaptırmış olduğum “Paşabahçe’de Yazlık Sinema” adlı şiirimi paylaşmak istiyorum:

 PAŞABAHÇE'DE YAZLIK SİNEMA

Bin dokuz yüz altmışların ilk yarısı...

Paşabahçe'nin tek yazlık sineması;

Bitişiğinde, Tevfik Paşa Yalısı.

Arada duvar ve defne yaprakları;

Zaten duvar üstü de cam kırıkları...

Sırtı oval-delik ahşap sandalyeler,

Boyası dökük hatta biraz nemliler,

Gıcırdak latalarla kenetlenmişler.

 Ay ve yıldızlar, lamba oluvermişler;

İnip ateş böceklerine dönmüşler...

Ayşecik yiyecek aşırdı mutfaktan,

Necdet Tosun hoplar-göbek koşaraktan

Ve elde-kepçe kaçırdı, yakınından.

Perdede Muhterem Nur ve Salih Tozan,

Duygu fırtınası akardı, o zaman...

Film arasışişe-açacak şakırdı,

Sanki "lingo-lingo" diye çığırırdı,

İçerken genzime-burnuma kaçardı;

O yeşil gazoz karşıma hiç çıkmadı,

Bu anılar da yudum-yudum yazıldı...

Er arar, o yosun-deniz kokusunu;

Çaprazında Paşabahçe İlkokulu,

Henüz Hastane yoktu, karşısı boştu.

Şimdilerde hayal kırıklığı dolu;

      Yazlık Sinemam olmuş, bir kum deposu!.. 

                                                                                                                                                                                                                                                                                                                        HASAN ER

Açıklama:En büyük çocukluk özlemlerimden biri, nadiren de olsa; ailece yazlık sinemaya gitmekti.

Tevfik Pasa Yalısı'nın müştemilâtı, yazlık sinemayla ortak olan duvarın hemen bitişiğindeydi. Bazı akşamlar; yalı hizmetlilerinin çocuklarıyla beraber, üzerinde cam kırıkları olan bu duvara tırmanır, eğreti de olsa film izlemeye çalışırdık.

Tekrar görüşmek üzere, iyi günler dilerim.